De Germaanse Put is een houten waterput uit de derde eeuw voor Chr. De waterput is aangelegd in een natuurlijke laagte. Hij maakt deel uit van een groot nederzettingsareaal uit de IJzertijd, waar de Celtic Fields ook bij horen. De put werd in 1939 opgegraven door archeoloog dr. Frans Bursch. Bursch voelde zich aangetrokken tot de Groot-Germaanse SS- en NSB ideologieën en doopte de put “Germaanse put”.

De vinders van de put: links boswachter Willem Boon uit Lunteren, rechts Frans Bursch van het Rijksmuseum van Oudheden (Leiden).

De constructie van de waterput, getekend in dwarsprofiel. Onderin staat een uitgeholde boomstam die voorkomt dat de put instort en er zand in komt. Illustratie op basis van nettekening door Frans Bursch.

Historische foto van de opgraving, verschenen in dagblad de Tijd, gemaakt tijdens de opgraving van de Germaanse Put in september 1939.

Aan de (twee) overledenen in de grafheuvel werden, onder andere, Veluwse klokbekers, aambeeldstenen, een koperen priem, vuurstenen bijlen en pijlpunten meegegeven. Op basis van dit materiaal weten we dat het graf rond 2200 voor Chr. Is aangelegd

Ongeveer 150 meter van de Germaanse Put groef Frans Bursch in 1939 een grafheuvel op. Dit “Graf van de kopersmid” is nationaal bekend vanwege de grafgiften, die een vroeg bewijs zijn voor de metaalbewerking in Nederland.

De Veluwe staat bekend om haar grafheuvels. Dit zijn prehistorische grafmonumenten, opgeworpen uit aarde of plaggen. Op de foto een opgraving van een grafheuvel op de Wageningse Berg in 1927 door het Rijksmuseum van Oudheden.